Veerkrachtig op het EK Kettlebell sport 2017

Posted · Add Comment

Bijna twee jaar train ik nu met kettlebells en het is echt “my way of life”. Om mijn trainingen zo goed mogelijk te kunnen doen, is alles op elkaar afgestemd. Dat vereist de nodige planning qua werk, priveleven, rust, eten maken en boodschappen doen. Wat mij ook helpt is wat ik noem mijn veerkracht. Iedere sporter krijgt met tegenslagen te maken en volgens mij zit de kracht erin, hoe je daarmee omgaat. Ik laat me niet uit het veld slaan als trainingen minder gaan, het (te) warm / koud is of door lichamelijke ongemakken. Ik zoek liever naar oplossingen en probeer positief te blijven.

Zo kreeg ik last van mijn rechterschouder (oude blessure) en moest daarom tijdelijk stoppen met snatchen (mijn favoriete onderdeel bij kettlebellsport). Om mijn schouder sterker te maken, stapte ik over op one arm longcycle en daar bleek ik best goed in. Dat motiveerde enorm en ik ging met sprongen vooruit. In december 2016 deed ik tijdes de SAP cup nog 90 reps in 10 minuten in april jl. haalde ik mijn Candidate Master of Sport. Daarvoor moest ik 114 herhalingen halen in mijn gewichtsklasse. Echter op de dag van de wedstrijd bleek ik 600 gram te zwaar voor die gewichtsklasse dus had ik 120 herhalingen nodig… dan dat maar proberen en dat lukte!

Het volgende doel werd het Europees Kampioenschap 2017 in Letland, afgelopen mei. Ik had nog ruim een maand om te trainen en mijn coach bedacht een goede opbouw om op het EK nog meer herhalingen te kunnen maken. Alles was erop gericht een mooi resultaat te halen bij het Europees Kampioenschap en daar trainde ik hard voor.

De weg naar het EK wakkerde ook mijn zenuwen aan. Ik wilde mij goed voorbereiden, maar in Nederland is nog maar weinig ervaring met internationale wedstrijden en ik wist dan ook niet wat ik precies kon verwachten.

Eerste internationale wedstrijd kettlebellsport

Ook qua organisatie en communicatie verliep het anders dan ik gewend ben. Zo weet je in Nederland ruim van tevoren hoe laat je je onderdeel mag doen, waar het is, etc. Nu was dat een meer onbekend terrein. Het schema werd pas een paar uur van tevoren bekend en zelfs daar bleek eenmaal ter plaatse dat ik mijn eerste 10 minuten set ook nog eens een half uur eerder mocht doen.

Wat ik in dit soort onbekende situaties vooral probeer te doen, is rustig blijven. Dat doe ik door me af te zonderen, ademhalingsoefeningen te doen en vertrouwen op mezelf. Zo kan ik me volledig op mijn wedstrijd focussen en op dat moment het maximaal mogelijke eruit halen en accepteren zoals dingen lopen.

Toen was het moment daar voor mijn eerste internationale wedstrijdset. Het liep allemaal net iets anders, zo was ik stik zenuwachtig, de jury streng (maar rechtvaardig) en lukte het me niet mijn hoge tempo aan te houden. Maar ik vond het geweldig om op het EK te staan en genoot van iedere minuut. De tien minuten vlogen om en ik maakte 108 herhalingen. Het voelde zo goed om daar te staan en ik was tevreden. De kop was eraf en een krappe twee uur later mocht ik nog eens tien minuten set one arm longcycle doen.


Breken Nederlands record

Voor ik het wist mocht ik alweer en ik had mijn zinnen gezet op het verbreken van het Nederlands record in mijn gewichtsklasse. Maar ik brak (alleen) mijn spaakbeen. Na ongeveer 1 minuut hoorde ik hem kraken en voelde meteen dat het niet goed was. Gelukkig kon ik meteen wisselen naar mijn linker arm en dacht “ ik zie wel hoe lang ik dat volhou.” Mijn drive was zo enorm. Dat verbaasde mezelf achteraf… ik maakte 10 minuten vol met links en 113 reps. Dit was goed voor een zilveren medaille. Die wilde ik liefst zelf in ontvangst nemen, maar ik moest naar het ziekenhuis. Daar bleek inderdaad mijn spaakbeen gebroken en de arm ging in het gips. Later in Nederland bleek dat een operatie beter was voor het herstel van het bot en voor volledig herstel is weken rust nodig. Dus ook niet trainen met kettlebells.

Waarschijnlijk duurt het nog maanden voor dat weer kan. Dat is best wel balen, want zo kan ik maanden niet doen wat ik het allerleukste vind, namelijk kettlebellsport. Maar ik ben vooral positief, sterk en toekomstgericht en weet over een aantal maanden breek ik alsnog dat Nederlandse record! Dat is wat ik noem mijn Veer-kracht 😉